VEENHAZEN
Boerakker / Westerbork
Team Information
Slot, Aan alles komt een eind, ook aan onze avotuurlijke reis naar peking. Een reis die ons nog lang zal heugen en waar alles nog een plaats moet krijgen, zoveel indruk heeft het gemaakt, we hebben veel armoede gezien en ook erg veel rijkdom, van al wat we gegeven hebben is goed besteed en daarvoor onze dank aan hen die dit mogelijk hebben gemaakt. Ook hartelijk dank aan de sponsoren van onze reis, het geld wat daarvan is opgehaald wordt goed besteed. alles gaat naar het goede doel. Natuurlijk gaat heel veel dank naar onze vrouwen die ons zondermeer hebben laten gaan, Voor hen was het net zo zwaar als voor ons.
23 september De terug reis naar huis, de vlucht ging via Parijs en dan naar Amsterdam waar we 4 week geleden vertrokken. Het welkomst commite stond klaar, fijn dat er zoveel mensen aan je denken, en met je meeleven.
nog 2 uurtjes en dan zijn we thuis.
22 september Jan vroeg op 6 uur want de auto moet worden ingescheept, dus in de cotainer, ging perfect zei Jan. in de middag met onze vrienden de stad in Silk-market stond op het program, het werd een gezellige middag en avond want we zijn met elkaar wezen eten, de jongens werden getrakteerd uit waardering dat ze ons kwamen verwelkomen.
21 september Rustdag voorgenomen om met onze vrienden de stad in te gaan naar DE VERBODEN STAD en Het PLEIN VAN HEMELSE VREDE, enz lekker een beetje rond gedoold een ontspannen dag, s'avonds zijn Jan en ik nog even wezen eten, wel erg sjiek, maar Jan vond dat we dat wel hadden verdiend. lekker slapen, de vermoeidheid is er nog lang niet uit.
20 september Naar Peking ons eind doel, pre-finish bij de muur, het werd een feest met champagne, Foto's maken en dan op naar de Ambassade in Peking, de aankomst was overweldigend, onder weg snel onze vlaggen op de auto gezet.
Toespraak van de ambassadeur die daar voor op een bank op het teras was geklommen in z'n goeie pak, allemaal lovende woorden en toen hapjes en weer champagne. Weer in colonne strak achter elkaar op naar de finish het hotel, einddoel.
Echt een overweldigende ontvangst voor ons zelfs mensen aanwezig uit Portugal. prachtig allemaal en de ontlading van de deelnemers, zelf had ik er niet veel aan want bij de muur waarschijlijk iets verkeerds gegeten voelde me ziek en ben direct naar bed gegaan. met het diner toch maar weer geprobeerd, het ging. Nog lang werd er nagepraat en wat gedronken. dan eidelijk het bed in iedereen zit er door.
19 september Weer naar de grens, papieren allemaal in orde. Het wachten kan weer beginnen, eindelijk rond 1 uur kunnen we door, de Chineese grens hadden veel moeite verwacht echter dat viel reuze mee. we waren er snel door en aan de andere kant stond onze escorte ons al op te wachten. gauw even een paar foto's en dan op weer op weg. De verloren dag in halen We rijden ongeveer 500 km allemaal asfalt, na al dat zand toch wel een verademing, het schiet lekker op maar komen erg laat aan in het hotel. geen tijd meer voor een drankje, er was ook geen bar om even wat bij te praten, slapen dat wil iedereen.
18 september Op naar de grens met China, ontbijt om 8.00 uur en om 9.00 op weg naar de grens, dat wordt wachten, 4 teams zijn er nog niet. de eend is de vorige dag in de woestij achter gebleven, helemaal door midden gebroken.
de andere teams zijn er rond 11.00 uur. het geeft grote problemen dat de eend er niet is, we moesten hem maar weer gaan zoeken. met zekerheid is te zeggen dat de restanten zijn gestolen. Dus maar een politie rapport laten maken om zo de grens over te kunnen. Het lukt ons niet, een hele dag verloren. Morgen maar weer proberen.
17 september De laatste etappe in Mongolie, we beginnen met een bezoek aan kloosternar men zegt het onstaan van het boedisme. We waren de vorige dag goed opgeschoten dus nu nog 200 km, weer alemaal zand, we raken de spoorlijn kwijt en gaan weer op GPS en kompas een goed betrouwbaar instrument, en het brengt je waar je wilt zijn. Om 8.00 uur berijken we het laatste kamp, er is op ons gerekend, we eten daar en horen van 3 andere team's die de hele nacht door gereden hebben dat de TALIA die 100 jaar geleden dezelfde tocht heeft gedaan nog was vertrokken.
16 september Op weg naar de grens met China, we hebben daar 2 dagen voor om door de gobi-woestijn te komen, dus strak schema, zoals de gehele reis, altijd tijd gebrek. We gaan op weg en de eerste 200 km asfalt, dan politie en chemische- dienst, ontsmetten van de banden, Marmotten ziekte, tot 3 keer toe ontsmetten, dan eindelijk zand.
Het gaat hard, hoge snelheid en dat schiet op. We blijven in de buurt van de spoorlijn, die gaat naar Peking ons eind doel.
Onder weg komen we in dorpjes waar de tijd stil heeft gestaan en te vies om uit te stapen, doen dat toch om wat mee genomen kleding uit te delen. verder maar weer. rond 2uur de lunch vanaf de motorkap. tegen de avond zoeken we een kamp omte slapen, we vinden er een, blijkt gesloten, na veel aandringen toch 2 tenten. lekker eten nasi met gehaktballetje in sate saus, en daarna een lekker bed.
15 september Na dagen van geen telefoon of internet nu voor de eerste keer de gelegenheid voor ons. OP het moment dat wij Mongolie inkwamen staan we onder grote tijdsdruk om op tijd in Ulaanbatar te zijn en daarna optijd te zijn voor de grens met China. We moeten veel en lang rijden van ’s morgensvroeg tot diep in de nacht. Sommige nachten maar een paar uur slaap. Wegen zijn er niet, alleen maar zandsporen dat zijn de wegen. We rijden alleen maar op kaar kompas en GPS. Als we de geplande plaats niet halen dan slapen we in de wildernis we dagen geen douche gezien. Soms een beekje om te pootjebaden enz. uit de broek doen we achter een steen of zomaar, kortom het is zwaar voor de auto en voor ons zelf. Nu eindelijk in Ulaanbatar een hotel lekker onder de douche alle vuiligheid en stof eraf. In de auto is het net al er buiten een grote zandbak, alles zit er onder. Tegen het laatst een band aan flarden gereden de extra lampen braken af en met tape vastgezet de imperial zit nu nog vast met sjorbanden alle vier steunen zijn afgebroken. Nu nog ongeveer 1000km door de Gobi woestijn en dan de grens met China. Groetjes Jan en Bertus en het gaat ons goed.
7 September
Lange rit 1050 km saai. Niets te zien. We rijden door de graanschuur van Rusland Tot nu toe 3 keer aangehouden, steeds onze tactiek gevolgd, doorrijden. De laatste had een nieuwe snelle opgevoerde Lada na een korte achtervolging zijn we gestopt. Het koste ons twee reclame polo’s. Laat aangekomen in Hotel.
6 September
Op weg naar Jekaterinenburg, laat vertrokken, klein pondje gevonden om over de rivier de Silva te komen. Allemaal wegen van zand, 26 km in de modder gezeten talloze keren vast tot het moeras hier kunnen we niet door dus terug.
Andere weg gevonden afstand was maar 400 Km en toch om 2.00 uur ’s nachts in het hotel 3 teams niet binnen gekomen, bij ons ging het perfect, genoten van de modder
5 september
Tijdverschil 3 uur dus weer een uur korter geslapen het heeft geregend dus modder dat hebben we geweten, met 4 man als laatste op pad. Na 50 km de eerste modder paden steeds zwaarder tot de eersten vast kwamen te zitten allemaal 4X4 ook wij. Met de lier kwamen we niet los met tractor en 4x4 leger truck zijn we los gekomen zeker 2 uur vastgezeten en dan op weg naar Perm
4 spet.
Op naar Izhevsk. Een bijzondere dag. Geen lange rit, maar wel heavy. Goed en lang off-road gereden achter het dorpje Malmyz gereden. Prachtig landschap. Allemaal zandpaden. Logisch dat we de weg even kwijt waren. Na 4 uur hadden we de goede weg terug. Alleen de hoofdweg M7 is asfalt de rest is allemaal zand. Heerlijk gereden het word wel een hele lange dag.
3 sept.
Op naar Chebroksary. Saaie dag. Alleen maar grote weg... Nou ja groot! Rijbaan per richting ongeveer 4 meter breed, soms een inhaalstrook. Nieuwe techniek uitgeprobeerd met zijn toverstokje naar je wijst om aan te geven dat je moet stoppen, rijd dan hard door. Hij kan je toch niet inhalven met zijn lada. Vijf keer hebben ze het geprobeerd. En het is hun niet gelukt. Coordinaten van het hotel koppen niet. We zitten 20 kilometer mis en een taxi wist het hotel.
2 sept
Rustdag. Moskou in geweest, naar het Rode Plein en andere bijzonderheden bekeken. Voor je het weet is de dag voorbij. We zijn geschrokken van de hoeveelheid politie dat op de been was in verband met het 860-jarig bestaan van Moskou. Heel Moskou was autovrij alleen de KGB mocht rijden en dat deden ze ook.
1 Sept vanmorgen vroeg vertrokken om 3.30 ur op wg naar Moskou ondersteuningsauto staat met kapotte moto langs de weg. Drijfstanglager of krukas is versleten. Nooit verwact, het best uitgerustte Team. Zware dag gehad daarom vroeg naar bed.
31 Aug. Vandaag vrij en in St. Petersburg rondgestruind en op tijd de koffer.
30 Augustus van Daugavpils naar St. Petersburg. Op tijd vertrokken en op weg naar Rusland. Na 3 en half uur papieren en wachten eindelijk op weg naar St. Petersburg. St. Petersburg was een grote stad Hotel was even moeilijk te vinden.
Prachtig groot Hotel aan de rivier de Neva.
29 augustus Goed geslapen na het ontbijt de auto gecontroleerd drukleiding van de stuurbekachtiging blijkt te lekken dat wordt sleutelen op pad om een nieuwe slang te zoeken na een half uur alles geregeld. Daarna bezoek van de ambassadeur en even later persconferentie met TV letland en de Pers. Eindelijk op weg naar Daugavpils na een uur heef het parkewtteam panne een lekke brandstofleiding, met elkaar gerepareerd en wverder maar weer. Het eerste zandpad dient zich aan het is toch een doorgaande weg het zal wel laat worden.
28 augustus Na problemen met de server weer bericht van ons vanmorgen vertrokken uit Warchau op weg naar Riga de wegen zijn minder goed en veel drukker Het weer is goed en de zon schijnt. Lekker om te rijden. De weg is lang en maximaal 80 mag niet harder dat doen we ook niet we zijn brave jongens. Het schiet niet op het is een lange dag. Niets beleeft Tot later
Team info algemeen
Jan Veenhuizen woont in Boerakker (GR) voormalig eigenaar van Veenhuizen Bedrijfsauto's, nu genietend van het leven in Nederland en Portugal, avonturier puur sang.
In Portugal leerde hij team genoot Bertus Hazenberg kennen, die ook wel van avontuur houd, samen zijn ze in 2004 naar Dakar (gambia) geweest, dit is zo goed bevallen dat ze deze reis ook wel zagen zitten dus samen op naar het nieuwe avontuur Peking.
|